Archiwum kategorii: Muzyka

Drugi sezon Teatru Kamienica

Nadzwyczajna Gala Operowo-Operetkowa

 

     Drugi sezon Teatr Kamienica rozpoczął muzyczną Galą. Zaproszeni artyści Jadwiga Kirschanek (sopran koloraturowy), Tomasz Maleszewski (tenor) oraz Jacek Jaskuła (baryton) wykonali słynne arie i duety takich kompozytorów jak G.Verdi, G.Puccini, J,Offenbach, A.Boito, S.Moniuszko, J.Strauss, F.Lehar i innych.  Śpiewakom   na  fortepianie akompaniowała Magdalena Jaszczak.

      Teatr Kamienica mieści się w centrum miasta przy ul. Lelewela 15 w pięknej XIX wiecznej kamienicy. Przed nowym sezonem teatr przeżył generalny remont. Powstała Galeria w Foyer gdzie zobaczyliśmy wystawę 5 kostiumów inspirowanych instrumentami pod znaczącą nazwą SYMPHONY, autorstwa polsko-białoruskiej artystki i projektantki Heleny Sidorkiewicz.

 

Ciekawą inicjatywą są wieczory tematyczne.    W programie pierwszej trzydniowej imprezy (23-25 września) jest Gala Flamenco, Wieczór z Carmen oraz Piosenki Hiszpańskie. W październiku spotkamy się z kulturą francuską, w listopadzie z polską, a w grudniu posłuchamy muzyki  kompozytorów austriackich.

     Dla miłośnik operetki powstał cykl  „Czwartki z operetką”, podczas których będziemy mogli usłyszeć fragmenty rzadko prezentowanych dzieł, takich jak „Orfeusz w Piekle”, „Wiktoria i  Huzar” oraz  „Życie paryskie”.

  Niecodzieną inicjatywą są wycieczki kulturalne do najsłynniejszych oper w Europie. Pierwsza już 21-22 października do opery drezdeńskiej na Toscę G.Pucciniego. Zapowiada się też wycieczka do mediolańskiej La Scali !

Więcej informacji o repertuarze na stronie scenakamienica.pl oraz na facebooku:  Scena Kamienica

Tak przed I Wojną Światową prezentowała się sala Balowa na piętrze.

 

 

 

Hallo Dolny Śląsk

 

W dzisiejszym odcinku „Hallo Dolny Śląsk” aktor i reżyser Piotr Łukaszczyk opowiada o kulisach realizacji serialu „Stolik”. Artur Lesicki mówi o płycie „Celuloid”, którą nagrał wspólnie z Markiem Napiórkowskim. Z przewodniczącym Rady Dolnośląskiej Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa Eugeniuszem Hotałą oraz rzecznikiem prasowym Izby Piotrem Zwoździakiem rozmawiamy o zadaniach, jakie pełni DOIIB. Katarzyna Kurpiewska, kuratorka wystawy „Arcydzieła malarstwa polskiego przełomu XIX i XX wieku” zaprasza do Muzeum Miejskiego we Wrocławiu.

Finał Brave Festival 2015

 

 Brave Festival  2015 zakończyły dwa pasjonujące koncerty. Sona Jobarteh po raz pierwszy w duecie ze słynnym griotem i swoim ojcem – Sanjally Jobartehem. Wielki finał to występ mistrza balafonu i strażnika 700-letniej tradycji. Balla Kouyaté przeniósł publiczność prosto do Mali.

 

Występ Sony Jobarteh zainaugurował tegoroczny Brave Festival. Jej czysty, głęboki głos i melodyjne utwory oczarowały publiczność. Koncert Sony Jobarteh ostatniego dnia festiwalu był wyjątkowy, ponieważ po raz pierwszy w życiu wystąpiła ze swoim ojcem.

Sanjally Jobarteh jest jednym z najsłynniejszych griotów Gambii. Zaprezentowali wspólnie repertuar bardzo starych, nieraz prawie zapomnianych utworów wykonywanych na korze, jednym z trzech najważniejszych instrumentów griotów – mówi Adrian Podgórny, menadżer programowy Brave Festival. Sona Jobarteh jest pierwszą kobietą w swoim rodzie, która profesjonalnie gra na korze. Jednak swobodnie porusza się między różnymi tradycjami, a jej twórczość stanowi swego rodzaju pomost między muzyką Afryki i Europy.

 

Strażnik 700-letniej tradycji

Balla Kouyaté jest dziś uważany za największego na świecie wirtuoza balafonu. To instrument perkusyjny podobny do ksylofonu, ale jego dźwięk jest bardziej organiczny i surowy. Balla Kouyaté imię otrzymał po najstarszym przodku i pierwszym historycznym griocie. Balla Fasseké Kouyaté był griotem na dworze Soundiaty Keity, założyciela imperium Mali w XIII w.

Według legendy, on jako pierwszy grał na balafonie. Balla Kouyaté uosabia siedem wieków tradycji, ale do swojej twórczości wprowadza także współczesne motywy. Taka otwartość jest charakterystyczna dla griotów. Ich kunszt muzyczny jest na najwyższym poziomie i chętnie szukają inspiracji także w innych tradycjach – dodaje Adrian Podgórny.

Od 2012 roku tradycje związane z balafonem znajdują się na liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Muzyka Balla Kouyaté została nagrana i zarchiwizowana w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie, największej bibliotece świata.

Muzycy z Zanzibaru w Synagodze pod Białym Bocianem

 Fascynująca mozaika muzyki Oceanu Indyjskiego i Afryki Wschodniej. Wczoraj w Synagodze pod Białym Bocianem podczas Brave Festival wystąpi Zanzibar Taarab/Kidumbak Ensemble.

 

Muzycy grupy Zanzibar Taarab/Kidumbak Ensemble korzystają m.in. z afrykańskich instrumentów, a w ich utworach pojawiają się elementy arabskich, wschodnioafrykańskich, a nawet hinduskich tradycji muzycznych. Nazwa grupy pochodzi od dwóch charakterystycznych dla Zanzibaru tradycji muzycznych – taarab i związanej z nią kidumbak.

.

Słowo taarab oznacza z języka arabskiego „radość z muzyki”. Jednak jest to także sposób na wyrażenie bogatej kultury Zanzibaru. W muzyce Zanzibar Taarab/Kidumbak Ensemble znajdziemy m.in. tradycyjne dźwięki żeglarzy Oceanu Indyjskiego – mówi Adrian Podgórny, menadżer programowy Brave Festival. Zanzibar Taarab/Kidumbak Ensemble to grupa związana z Dhow Countries Music Academy w Stone Town (Zanzibar). Czym jest „dhow”? To arabska nazwa niewielkich żaglowców, od wieków łączących kultury Oceanu Indyjskiego. Dhow jest symbolem tradycji i podróży.

 

Kobiece opowieści na ekranie

W programie Przeglądu Filmowego znalazły się dwa dokumenty przedstawiające kobiety próbujące znaleźć dla siebie miejsce w świecie tradycyjnych opowieści. „Bastion grzechu” Thomasa Lauterbacha opowiada o grupie niezawodowych aktorek tureckiego pochodzenia, które na scenie teatru w Stuttgarcie przygotowują własną adaptację tragedii „Medea” Eurypidesa. Praca nad przedstawieniem staje się dla nich także polem konfrontacji z własną tożsamością i doświadczeniami życia w patriarchalnym społeczeństwie.

Natomiast film „Story of Gordafarid” w reżyserii Hadi Afarideh, przedstawia pierwszą kobietę, która wykonuje tradycyjną perską inscenizację o nazwie naqali. Epos o Gordafarid to historia dzielnej kobiety, która ocaliła niegdyś Persję przed straszną inwazją. Bohaterka filmu, współczesna Iranka, nawiązując do tradycji odważnie szuka przestrzeni dla emancypacji – opowiada Sebastian Sroka, kurator Przeglądu Filmowego Brave Festival.

Po projekcji filmu odbyło się spotkanie z Albertem Kwiatkowskim, iranistą, tłumaczem i znawcą literatury oraz poezji perskiej, współprowadzącym m.in. tradycyjny turecki teatr cieni Teatr Ka.

 

 

    

 

 

 

2 załączniki